Так плачут только от любви...

Так плачут только от любви...


ТАК ПЛАЧУТ ТОЛЬКО ОТ ЛЮБВИ,
НЕОБЪЯСНИМОЙ, ДОЛГОЖДАННОЙ...
СВЕТ ГЛАЗ ТВОИХ, ТЕПЛО РУКИ,
СЖИГАЮТ СЕРДЦЕ БОЛЬЮ СТРАННОЙ...
ТАК ПЛАЧУТ ТОЛЬКО ОТ ЛЮБВИ,
ТАКОЙ НЕСБЫТОЧНОЙ, РАНИМОЙ...
Я СЛЫШУ ВНОВЬ ШАГИ ТВОИ,
НО ТЫ ПРОХОДИШЬ МИМО...МИМО...
ТАК ПЛАЧУТ ТОЛЬКО ОТ ЛЮБВИ,
НЕПРЕДСКАЗУЕМОЙ, ОПАСНОЙ...
В РУКАХ МОИХ СУДЬБЫ КЛЮЧИ,
КЛЮЧИ ОТ ЖИЗНИ НОВОЙ, СТРАСТНОЙ...
ТАК ПЛАЧУТ ТОЛЬКО ОТ ЛЮБВИ,
ТОГДА, КОГДА НОЧАМИ БОЛЬНО...
КОГДА ОБЪЯТИЯ ТВОИ,
ТРЕВОЖАТ ДУШУ МНЕ НЕВОЛЬНО...
ТАК ПЛАЧУТ ТОЛЬКО ОТ ЛЮБВИ,
ЛЮБВИ ВНЕЗАПНОЙ И ТРЕВОЖНОЙ...
ЗАЖАЛО ДУШУ, КАК В ТИСКИ,
ЛЮБОВЬЮ ПОЗДНЕЙ, ОСТОРОЖНОЙ...
ТАК ПЛАЧУТ ТОЛЬКО ОТ ЛЮБВИ,
НЕ ВСЕ ТАК ПРОСТО И ПРОЗРАЧНО...
ТВОИ СЛОВА, МОИ СТИХИ...
СЖИГАЮТ ЧУВСТВА ОДНОЗНАЧНО...

ԱՌԱՋԻՆ ՍԵՐ

Դա առաջին կարոտն է, որ լցվում է հոգիդ, անհասցե
կարոտ և սպասում, բայց ու՞մ, ինքդ էլ չգիտես:
Երևի առաջին սերը` առաջին տխրությու՞նն է, որ
առանց պատճառի հեղեղում է հոգիդ, երբ ոչինչ
չեղած` ուզում ես լաց լինել ծածուկ, երեսդ բարձի
մեջ խրած, որովհետև երևի ամոթ է, քանի որ ոչ ոքի
չես կարող բացատրել, թե ինչու ես արտասվում:
Գուցե և առաջին անզուսպ, առանց առիթի պոռթկացող
ծիծա՞ղն է առաջին սերը, որ քեզ թևեր է տալիս,
մերթ կրակոտ, մերթ երազկոտ է դարձնում հայացքդ։
Հարազատներիդ մեջ ես փնտրում գտնելու նրան,
որին դեռ չգիտես, բայց որի ներկայությունը
զգում ես արդեն։ Հենց այդ ներկայությունից է
այդքան եփվում հոգիդ։ Մի օր էլ վերջապես
բազմաթիվ հայացքների միջից վրադ հառված
տեսնում ես հիացմունքի փոխվող մի զարմացած
հայացք, որի մեջ՝ քեզ հասնելու, քեզ տիրելու, քեզ
իրենը դարձնելու մի անզուսպ զգացում ես նկատում
դու։ Եվ այդ մեկ հատիկ հայացքն անցնում է հոգուդ
արդեն բաց դռնով ներս. Մի բաժակ գինու ուժով
ոտքերդ կտրում է գետնից ու նետում մտերիմիդ
գիրկը, որպեսզի առաջինը նրան վստահես քո
ամենասուրբ գաղտնիքը՝ երջանիկ լինելուդ
գաղտնիքը։
Եվ արդեն մեծ աշխարհում դու միայն փնտրում ես
քեզ համար ծնված այդ հայացքը, որի մոտ խամրում
են մնացած բոլորը, և ամեն ինչ ես անում նրա
համար։ Երբ նա չի երևում աչքիդ, աշխարհը մթնում
է քո առջև, իսկ երբ հանդիպում ես նորից… լսելի
է դառնում բոլորին քո սրտի անհանգիստ
թրթիռները, աչքերիդ կայծն ու փայլը կարող են
կուրացնել բոլորին։
Եվ գթասրտությամբ ես լցվում քո բոլոր
հարազատների, բոլոր ընկերուհիների նկատմամբ։
Ո՛չ, սրանք չեն դեռ առաջին սերը ։ Երևի թերևս այն
է, երբ հայտնագործված այդ հայացքն ուզում է
ուրախացնել քեզ, իսկ դու լաց ես լինում
հիմարաբար, երբ նախատում է՝ սուտ քրքիջ ես
բարձրացնում։ Երբ որևէ աստղալույս ես նկատում
քո պատուհանից, երբ որևէ փորձանքի մասին են
խոսում, մտածում ես, թե կարող է նրան պատահել.....
Ո՛չ, ճշմարտապես առաջին սերը ծնվում է առաջին
գժտությունից։ Աստված իմ, միթե՞ գժտությունը
ստեղծված է, որ բորբոքի առաջին սերը և դրա
շիկացած հնոցում այրվեն, ոչնչանան մարդկային
վատ գծերը, որպեսզի հասունանաս մեկ անքուն
գիշերից հետո և առավոտյան աղջկային առաջին
տխրությամբ լցված հայացքդ փախցնես քո
հարազատներից։ Խե՜ղճ հարազատներ, ինչե՜ր եք
քաշում մեր առաջին սիրո ալեկոծության ու
տեղատվության խառնաշփոթ օրերին, ինչպե՜ս եք
ներում մեզ, որքան անճանաչելի ենք դառնում
մենք և ինչպե՜ս եք չտեսնելու տալիս
մեծահոգաբար մեր բոլոր խենթությունները.....
Այդ օրերին է, որ ծաղկած ծիրանենին
թերթիկ-թերթիկ արցունք է թափում, այդ օրերին է,
որ հողը կանաչ է շնչում և մեղուները գլուխները
կորցրած՝ համբուրում են խնձորենու վարդագույն
շրթունքները։
Ինչե՜ր չենք տեսնում այդ օրերին։ Տեսնում ենք
նաև կռունկներին, որ մեր առաջին սիրո
պատմությունն են գրում մաքուր երկնակամարում,
ու կանաչ է շատրվանում ամբողջ աշխարհը։
Բայց միթե՞ այդ է առաջին սերը։
Օ՜, աղջիկներ ես խղճում եմ բոլոր նրանց, ովքեր
արցունք չեն թափել առաջին գժտությունից հետո,
ովքեր թռչնի ճիչը չեն համարել իրենց
երջանկության շեփորահարումը։ Ես հիմա եմ
հասկանում, թե ինչպես են սիրել աշխարհի բոլոր
աղջիկները, որոնց բախտավոր ծիծաղից խանգարվել
է գիշերվա խորհրդավոր լռությունը.....
Ո՛չ, ո՛չ, ես չգիտեմ, թե ինչ է առաջին սերը,
որովհետև ամեն ոք յուրովի է գտնում իր առաջին
սերը։
Երևի առաջին սերն աշխարհ առաջին
հայտնագործությու՞նն է...

АНГЕЛ

If you go away

If you go away on this summer day then you might as well take the sun away
All the birds that flew in the summer sky
When our love was new and our hearts were high
When the day was young and the nights were long
And the moon stood still for the night bird's song
If you go away if you go away if you go away
But if you'll stay I'll make you a day like no day has been or will be again
We'll sail the sun we'll glide on the rain we'll talk to the trees and worship the wind
Then if you go I'll understand leave me just enough love to fill up my hand
If you go away if you go away if you go away
If you go away as I know you will you must tell the world to stop turning
Till you return again if you ever do for what good is love without loving you
Can I tell you now as you turn to go I'll be dying slow to the next hello
If you go away if you go away if you go away
If you go away as I know you might there'll be nothing left in the world to trust
Just an empty room full of empty space like the empty look I see on your face
I have been the shadow of your shadow
If I thought it might have kept me by your side
If you go away if you go away if you go away
But if you'll stay I'll make you a night like no night has been or will be again
I'll sail on your smile I'll glide on your touch I'll talk to your eyes that I love so much
But if you go I know I will cry and all the good is gone from the words goodbye
If you go away if you go away if you go away please don't go away ...